„Przeszłość fundamentem przyszłości”

„Przeszłość fundamentem przyszłości”, pod takim hasłem Hanna Danielewicz, nauczycielka historii z Budzynia od 1981 roku mobilizowała uczniów do zbierania pamiątek po przodkach, które gromadziła w klaso-pracowniach  historycznych, najpierw Szkoły Podstawowej im. Tadeusza Kotarbińskiego, a później  Gimnazjum im. Powstańców Wlkp. Przez wiele lat kolejne pokolenia uczniów z nieustającym zainteresowaniem poszerzały rosnącą kolekcję. Wspólnie z rodzicami uczniowie przeszukiwali strychy, piwniczki,  pomieszczenia gospodarcze i rzemieślnicze. Odnalezione przedmioty, które kiedyś były zrobione przez ich przodków i służyły w życiu codziennym, przynoszono do szkoły. Wiele z nich było uszkodzonych i zniszczonych, ale to właśnie były „znaki czasu”. Z kolejnymi latami rosła ilość nagromadzonych pamiątek i można było już je podzielić na tematyczne kolekcje. Rosło również zainteresowanie zwiedzających i mimo, że w sali tej prowadzono lekcje, to spełniała ona również rolę muzealną, odwiedzały ją różne delegacje i zapraszani goście, wśród których był  między innymi Prezydent RP na Uchodźctwie  Ryszard Kaczorowski, który dokonał historycznego wpisu: „Izba Pamięci poświęcona przeszłości Budzynia jest miejscem gdzie młodzież klas historii uczy się cenić przodków i kochać ojczyznę. Z najlepszymi życzeniami Ryszard Kaczorowski  24VI 2007”

W 2019 roku Wójt Gminy Budzyń Marcin Sokołowski przeznaczył budynek byłej szkoły niemieckiej, zbudowany w 1904 roku na docelowe miejsce dla regionalnej izby historii. W odremontowanym budynku zgromadzono wszystkie eksponaty oraz meble ze strychów, które poddano renowacji i rekonstrukcji, by ustawione w poszczególnych salach tworzyły aranżację dawniejszych wnętrz. Izba historii była tworzona siłami społecznymi przez Hannę i Jana Danielewiczów oraz zaprzyjaźnionych miłośników rodzimej ziemi i darczyńców eksponatów. We wnętrzu znajdują się następujące sale ekspozycyjne: salon tradycji z dokumentami i historią mieszkańców  Budzynia, sala etnograficzna z rekonstrukcją dawnej kuchni i zagrody chłopskiej, sypialnia i klasa lekcyjna sprzed 100 laty, salonik porcelany, izba wojskowa,  korytarz jako główna ulica miasta Budzynia oraz sala konferencyjna. W przygotowaniu jest salon budzyńskich przemysłowców. Motywem przewodnim wystroju są okna z różnych zabudowań: mleczarni, gorzelni, kościoła, zabudowań gospodarczych i rzemieślniczych oraz domów mieszkalnych. Przez te okna kiedyś mieszkańcy patrzyli na otaczający i tragiczny czas wojen i powstań, a teraz my przez te ich okna patrzymy na nich…

Zbiory pochodzą z okresu od prehistorii do czasów współczesnych i dotyczą różnych dziedzin życia mieszkańców ziemi budzyńskiej, stanowią swoistą szkatułę, w której zawarte jest nasze dziedzictwo. Zgromadzone pamiątki z dawno minionych lat tworzą fundament historyczno-kulturowy dla przyszłych pokoleń.

Ocaliliśmy od zapomnienia ślady naszego istnienia…